+30-210-3633004
·
[email protected]
現在聯繫

ΑΠ 211/2015 [Προαγωγή]

Απόσπασμα

ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ – ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ. ΔΙΑΚΩΛΥΤΙΚΗ ΕΝΣΤΑΣΗ ΕΡΓΟΔΟΤΗ. ΧΡΟΝΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΗΣ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ. Αν με τη δικαιοπραξία τα αποτελέσματά της εξαρτήθηκαν από γεγονός μελλοντικό και αβέβαιο (αναβλητική αίρεση), τα αποτελέσματα αυτά επέρχονται μόλις συμβεί το γεγονός, ενώ η αίρεση θεωρείται ότι πληρώθηκε, αν την πλήρωσή της εμπόδισε αντίθετα προς την καλή πίστη εκείνος, που θα ζημιωνόταν από την πλήρωσή της. Τέτοια δικαιοπραξία με αναβλητική αίρεση είναι και εκείνη, με την οποία συμφωνήθηκε μεταξύ εργοδότη και μισθωτού η προαγωγή αυτού, αν συντρέξουν ορισμένες προϋποθέσεις, η διαπίστωση των οποίων γίνεται από τον εργοδότη (ή εξουσιοδοτημένο όργανό του), όπως όταν η υπό προϋποθέσεις προαγωγή του υπαλλήλου προβλέπεται από κανονισμό εργασίας με συμβατική ισχύ. Αν η κρίση του εργοδότη ότι ο εργαζόμενος δεν συγκεντρώνει τις συμφωνημένες προϋποθέσεις για την προαγωγική ή μισθολογική του εξέλιξη είναι καταφώρως άδικη, η πλήρωση της ανωτέρω αίρεσης παρακωλύεται εναντίον της καλής πίστης από τον εργοδότη, οπότε θεωρείται ότι η αίρεση έχει πληρωθεί. Η κρίση του εργοδότη είναι καταφώρως άδικη, όταν υπερβαίνει τα ακραία λογικά όρια μέσα στα οποία αυτός μπορεί να κινηθεί κατά την εκτίμηση της υπηρεσιακής αποδόσεως και συμπεριφοράς του υπαλλήλου. Αν διαπιστωθεί ότι η μη πλήρωση της αίρεσης είναι αντίθετη στην καλή πίστη, η προαγωγή θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε από τότε που έπρεπε να είχε συντελεσθεί. Ο εναγόμενος εργοδότης ο οποίος κρίνει ότι εργαζόμενος δεν συγκεντρώνει τις συμφωνημένες προϋποθέσεις για την προαγωγική ή μισθολογική του εξέλιξη, προς άμυνά του, δύναται να προτείνει διακωλυτική ένσταση, θεμελιούμενη στον ισχυρισμό της απλής υπεροχής άλλου υπαλλήλου, που θα έπρεπε να προαχθεί αντί του ενάγοντος, αν δεν είχαν προαχθεί οι αναφερόμενοι στην αγωγή συνάδελφοί του. Η ένσταση αυτή, σε περίπτωση κανονισμού με ισχύ νόμου, θεμελιώνεται στο γεγονός ότι από την αδικοπρακτική συμπεριφορά του εργοδότη ζημιώθηκε τρίτος και όχι ο ενάγων, ενώ στην περίπτωση κανονισμού με συμβατική ισχύ, στο γεγονός ότι η συμπεριφορά του εργοδότη δεν ήταν αντισυμβατική και αντίθετη προς την καλή πίστη έναντι του ενάγοντος, αλλά έναντι του υπερέχοντος, αυτού και επίσης παραλειφθέντος συναδέλφου του.

Διατάξεις: άρθρα 201, 207 ΑΚ, 12 Ν 1082/1980